تبليغاتX
منسیز قالاجاقدیر بو دونیا بیر گون - كاروان

منسیز قالاجاقدیر بو دونیا بیر گون

به نام پدر

اي ساربان اي كاروان ليلاي من كجا ميبري            با بردن ليلاي من جان و دل مرا ميبري

                            اي ساربان كجا ميروي

                                                   ليلاي من چرا ميبري

در بستن پيمان ما تنها گواه ما شد خدا                  تا اين جهان برپا بود اين عشق ما بماند بجا

                    اي ساربان كجا ميروي

                                               ليلاي من چرا ميبري

تمامي دينم به دنياي فاني         شراره عشقي كه شد زندگاني       به ياد ياري خوشا قطره اشكي

                 به سوز عشقي خوشا زندگاني                    هميشه خدايا محبت دلها

                                               به دلها بماند به سان دل ما

         كه ليلي و مجنون فسانه شود

                                                     حكايت ما جاودانه شود

تو اكنون ز عشقم گريزاني                       غمم را به چشمم نميخواني

از اين غم چه حالم نميداني                                  پس از تو نمودن براي خدا

چو طوفان سختي ز شاخه غم

                گل هستيم را بچين و برو

                                     تو مرگ دلم را ببين و برو

      كه هستم من آن تك درختي

                        كه در پاي طوفان نشسته

                                    همه شاخه هاي وجودش

                                                  ز خشم طبيعت شكسته...

+ بو گون يازميشامچهارشنبه نوزدهم فروردین 1388ساهات11:2يازان maryam |