|
اي ساربان اي كاروان ليلاي من كجا ميبري با بردن ليلاي من جان و دل مرا ميبري اي ساربان كجا ميروي ليلاي من چرا ميبري در بستن پيمان ما تنها گواه ما شد خدا تا اين جهان برپا بود اين عشق ما بماند بجا اي ساربان كجا ميروي ليلاي من چرا ميبري تمامي دينم به دنياي فاني شراره عشقي كه شد زندگاني به ياد ياري خوشا قطره اشكي به سوز عشقي خوشا زندگاني هميشه خدايا محبت دلها به دلها بماند به سان دل ما كه ليلي و مجنون فسانه شود حكايت ما جاودانه شود تو اكنون ز عشقم گريزاني غمم را به چشمم نميخواني از اين غم چه حالم نميداني پس از تو نمودن براي خدا چو طوفان سختي ز شاخه غم گل هستيم را بچين و برو تو مرگ دلم را ببين و برو كه هستم من آن تك درختي كه در پاي طوفان نشسته همه شاخه هاي وجودش ز خشم طبيعت شكسته...
|
تانرينين آدينان![]()
يازان:مريم
منله ارتباط دا اول گالری قالب آرشیو مطالبآبان 1388مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 دوستلاريم
عاشق عاشقي باش و دوست داشتن را دوست بدار
|